قوله : على الاجرة اوّلا : مقصود از [ اوّلا ] قبل از عمل مىباشد . قوله : فعن الصادق عليه السلام الخ : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 13 ص 245 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش از هارون بن مسلم ، مسعدة بن صدقه از مولانا الصادق عليه السلام قال : من كان يؤمن باللّه و اليوم الآخر فلا يستعملنّ اجيرا حتى يعلم ما اجره ، و من استأجر اجيرا ثمّ حبسه عن الجمعة يبوء باثمه و ان هو لم يحبسه اشتركا فى الاجر . قوله : عليه السلام : يبوء باثمه : يعنى يهلك باثمه . قوله : و عن الرضا عليه السلام انه ضرب غلمانه الخ : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 13 ص 245 به اين شرح آورده است : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از سليمان بن جعفر الجعفرى قال : كنت منع الرضا عليه السلم فى بعض الحاجة ، فاردت ان انصرف الى منزلى فقال لى : انصرف معى ، فبت عندى الليلة ، فانطلقت معه فدخل الى داره مع المغيب فنظر الى غلمانه يعملون فى الطّين اوارى الدوّاب و غير ذلك و اذا معهم اسود ليس منهم ، فقال : ما هذا الرجل معكم ؟ قالوا : يعاوننا و نعطيه شيئا . قال : قاطعتموه على اجرته ؟